Stop de demonisering van het jachtluipaard

'Gezin ontsnapt aan jachtluipaarden'. Dat is een lekker sentationele kop, maar deze poezebeesten zijn eigenlijk alleen maar lief. Het gezin heeft nooit enig gevaar gelopen - al lijken ze niet het product te zijn van Charles Darwin en god hun finest hour

Het ziet er heftig uit en het Nederlandse woord 'jachtluipaard' komt ook beter over dan de benaming 'cheetah'. Toch is het beestje niet zo gevaarlijk als men denkt, in ieder geval voor de ouders van het gezin. Het is ook helemaal geen luipaard, hij hoort bij de kleine en niet de grote katten. Genetisch is de cheetah het meest verwant met de poema en die hoort bij de groep kleinere katten waar ook de huiskat inzit.

Als een cheetah 60 kilo weegt dan is het veel. De poten zijn lang en dun en hebben geen scherpe, intrekbare nagels. Dat maakt hem snel en gestroomlijnd, maar geen vechter. De kop is klein, waardoor hij niet in staat is om dieren groter dan hemzelf direct een dodelijke beet af te geven. Als een cheetah een snelle prooi heeft gevangen bij 100 kilomter per uur, dan moet hij een kwartier lang bijkomen en is hij zelfs te uitgeput om te kauwen. Regelmatig wordt de prooi dan afgepakt door een ander roofdier, de kwetsbare Cheetah - de Ferrari onder de katten - is gemaakt voor de sprint, niet de knonkpartij. Bij eveneens gevlekte luipaarden en jaguars is dat anders. De laatste is wellicht de Hummer onder katten en kan een prooi van meer dan 100 kilo doden door direct de schedel doormidden te bijten.

Als het om een van deze katten was gegaan, dan zouden de beelden waarschijnlijk als te schokkend zijn aangemerkt voor Youtube, om het zo maar te noemen. 

Er zijn nog 4.000 cheetah's over in Zuidelijk Afrika en 2.000 in Oostelijk Afrika. Omdat hun leefgebied onder druk staat is het voortbestaan ongewis. Te weinig ruimte betekent dat ze uithongeren of noodgedwongen in gevangenschap moeten leven. Laten we allemaal iets liever zijn voor deze beesten, dan gaan we hier maar aan de vrijmibo. Dat is beter.